ARKADAŞ
ARKADAŞ
Vietnam
Savaşı sonrası... Evine dönmekte olan bir asker San
Francisco'dan
ailesini aradı: "Anne, baba eve dönüyorum, ama sizden
bir
şey rica ediyorum. Yanımda bir arkadaşımı da getirmek
istiyorum."
"Memnuniyetle, O'nunla tanışmak isteriz", diye
cevapladılar.
Oğulları "Bilmeniz gereken bir şey daha var." diye
devam
etti. "Arkadaşım savaşta ağır yaralandı, bir mayına bastı
ve
bir
koluyla ayağını kaybetti. Gidecek hiçbir yeri yok ve O'nun gelip
bizimle
kalmasını istiyorum." "Bunu duyduğuma üzüldüm oğlum.
Belki
O'nun
başka bir yer bulmasına yardımcı olabiliriz." "Hayır.
Anne,
baba
O'nun bizimle kalmasını istiyorum." "Oğlum." dedi
babası.
"Bizden
ne istediğini bilmiyorsun. O'nun gibi özürlü biri bize
korkunç
yük olur. Bizim kendi hayatımız var ve bunun gibi bir şeyin
hayatımıza
engel olmasına izin veremeyiz. Bence bu arkadaşını unutup
eve
dönmelisin. O kendi başının çaresine bakacaktır." Oğlu o
anda
telefonu
kapattı.
Ailesi
O'ndan bir süre haber alamadı. Ama birkaç gün sonra,
San
Francisco polisinden bir telefon geldi. Oğullarının yüksek bir
binadan
düşüp öldüğünü öğrendiler. Polis bunun intihar olduğuna
inanıyordu.
Üzüntü dolu anne-baba hemen San Francisco'ya uçtular
ve
oğullarının cesedini tespit etmek için şehir morguna
götürüldüler.
Anne - baba oğullarını hemen tanıdılar yalnız
bilmedikleri
bir şeyi de öğrenince dehşete düştüler: Oğullarının
sadece
bir kolu ve bacağı vardı...
0 yorum:
Yorum Gönder